دخالت عوامل عصبى در آسم گفتيم كه در قرن نوزدهم دانشمندان اروپا آسم را يك نوع نوروز دانسته و چنين قائل بودند كه مهمترين عامل بروز اين بيمارى ازدياد حساسيت مراكز عصبى تنفسى واقع در بولب مىباشد : « Nevrose avec hyperexcitabilit e des centres respiratoires bulbaires » . رفته‌رفته مطالعات و تحقيقات علمى در اين‌باره توسعه يافت و در اول قرن بيستم معلوم شد كه تحريك پنوموگاستريك باعث انقباض برنش‌ها مىشود : « Action broncho - constrictive du pneumo - gastrique . لذا دانشمندان علت بروز آسم را ازدياد قابليت تحريك پنوموگاستريك دانسته و تئورى Hypervagotonie را وضع كردند ( عصب پنوموگاستريك را Vague نيز گويند ) و ضمنا بتحقيق و تجربه معلوم شد كه تضاد عمل بين اعصاب واگ و سمپاتيك موجود است . Eppinger و Hess معتقد شدند كه افراد بشر به دو دسته